Bloomberg: Είναι πιθανό ότι οι νοτιοευρωπαίοι πολύ σύντομα θα νοσταλγήσουν τον Σόιμπλε

Σε άρθρο του με τίτλο: «Γιατί οι γερμανικές ανακατατάξεις δεν θα βοηθήσουν την Ελλάδα», ο γνωστόςαρθρογράφος του Bloomberg, Leonid Berhidsky, υποστηρίζει ότι «όσοι πανηγυρίζουν για τη διαφαινόμενη αποχώρηση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, καλό θα ήταν να φυλάξουν τις σαμπάνιες τους, καθώς ο διάδοχός του μπορεί να μην είναι τόσο πεισματάρης, ωστόσο οι νοτιοευρωπαίοι -και πάνω απ’ όλους οι Έλληνες- δεν θα πρέπει να περιμένουν πολύ καλύτερη αντιμετώπιση».

Ο αρθρογράφος υπενθύμισε πως ο 75χρονος πολιτικός από το 1972, όταν πρωτοεξελέγη, μέχρι σήμερα, έχει υπηρετήσει το κόμμα του από διάφορες θέσεις και σημειώνει ότι και από τη θέση του προέδρου του γερμανικού κοινοβουλίου θα αποτελεί μια επιβλητική φιγούρα, αμέσως μετά τη Γερμανίδα καγκελάριο.

Σύμφωνα με τον Berhidsky, η πολιτική θεωρία που εφάρμοσε ο Σόιμπλε κατά τη πολυετή υπουργική θητεία σου, γνωστή ως «ordoliberalism» (φιλελευθερισμός με τάξη) δεν είναι άλλη από τη μακρά πολιτική γραμμή του κόμματός του, η οποία αναδύθηκε πολύ πριν ο Σόιμπλε αναλάβει ως υπουργός Οικονομικών.

«Επομένως, η αποχώρηση του Σόιμπλε από το ΥΠΟΙΚ δεν αποτελεί το τέλος της εποχής Σόιμπλε στην πολιτική. Τώρα μάλιστα που η γερμανική βουλή ετοιμάζεται να υποδεχθεί και τους ακροδεξιούς του AfD και τους αποφασισμένους να εναντιωθούν στη Μέρκελ Σοσιαλδημοκράτες, ο Σόιμπλε από τη θέση που θα βρίσκεται θα μπορεί να βοηθήσει ακόμη περισσότερο την καγκελάριο και το CDU», υπογραμμίζει ακόμα.

Στη συνέχεια, ο αρθρογράφος αναφέρει ότι ο νέος υπουργός Οικονομικών θα προκύψει, πιθανότατα, από το κόμμα των Φιλελευθέρων (FDP) που μαζί με τους Πρασίνους θα συνασπιστούν με το CDU της Μέρκελ. «Δυστυχώς για την Ελλάδα και τις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου που αναζητούν οικονομική βοήθεια, οι πιθανοί υποψήφιοι για το χαρτοφυλάκιο αυτό είναι σχεδόν τόσο σφιχτοχέρηδες όσο ήταν ο Σόιμπλε. Τo FDP δεν είναι ορθοφιλελεύθερο, είναι εντελώς νεοφιλελεύθερο. Είναι εντελώς αντίθετο με παροχή δημοσιονομικών κινήτρων, με διαγραφές χρέους, με μεταφορές γερμανικών χρημάτων σε γείτονες χώρες και με δημοσιονομικά ελλείμματα. Και η εναντίωσή του αυτή έχει λιγότερο να κάνει με τη συνέχιση αυτού που αντιπροσωπεύει ο Σόιμπλε: είναι θέμα αρχής».

Αν και φαινομενικά άτεγκτος, ο Σόιμπλε έβαζε νερό στο κρασί του, όπως γινόταν για παράδειγμα με τον ΕSM, ένας Μηχανισμός που αποτελούσε συμβιβασμό, επιτρέποντας τη μεταφορά της οικονομικής φήμης στις προβληματικές οικονομίες χωρίς την άμεση μεταφορά των χρημάτων των φορολογουμένων, υπογραμμίζει ο αρθρογράφος, τονίζοντας:

«Το FDP αντίθετα, δεν συμπαθεί τον ESM, θεωρώντας ότι αποτεί ένα απατηλό τέχνασμα. Η πίστη των ηγετών του FDP στον καπιταλισμό είναι μεγαλύτερη από εκείνη του Σόιμπλε. Αντίστοιχα πιο ασθενής είναι η πίστη τους στην αλληλεγγύη. Οι φιλελεύθεροι θέλουν να κυνηγήσουν τις χώρες της ευρωζώνης που δεν τηρούν τις δημοσιονομικές τους δεσμεύσεις, την ώρα που ο Σόιμπλε ήταν πιο διαλλακτικός. ΟΙ εταίροι του Σόιμπλε στο Eurogroup ήξεραν ότι ο Γερμανός δεν ικανοποιείται εύκολα, είχαν ωστόσο συνηθίσει το άγριο στιλ του και είχαν κατανοήσει πώς να εργαστούν μαζί του. Κάτι που ίσως αποδειχθεί πιο δύσκολο με έναν υπουργό του FDP, που στην αρχή τουλάχιστον είναι πιθανό να είναι περισσότερο ζηλωτής παρά φύλακας της παρακαταθήκης του Σόιμπλε.

Είναι πιθανό ότι οι νοτιοευρωπαίοι πολύ σύντομα θα νοσταλγήσουν τον Σόιμπλε», καταλήγει το άρθρο.

oikonomia

Tags:
  

ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ:      ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ: